لغت نامه دهخدا
داذور داذوران. [ داذْ وَ رِ داذْ وَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رئیس کل قضات در دوره ساسانی که او را قاضی دولت یا شهر داذور میگفتند.( ایران در زمان ساسانیان ترجمه رشید یاسمی ص 322 ).
داذور داذوران. [ داذْ وَ رِ داذْ وَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رئیس کل قضات در دوره ساسانی که او را قاضی دولت یا شهر داذور میگفتند.( ایران در زمان ساسانیان ترجمه رشید یاسمی ص 322 ).
رئیس کل قضات در دوره ساسانی که او را قاضی دولت یا شهر داذور می گفتند.