لغت نامه دهخدا خلطاء. [ خ ُ ل َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ خلیط. رجوع به خلیط در این لغت نامه شود. انبازان. || بهم آمیختگان. ( یادداشت بخط مؤلف ):قال لقد ظلمک بسؤال نعجتک الی نعاجه و اًِن َّ کثیراً من الخلطاء لیبغی بعضهم علی بعض. ( قرآن 24/38 ).