تنابله

لغت نامه دهخدا

تنابله. [ ت َ ب ِ ل َ / ل ِ ] ( ع اِ ) ج ِ تنبل. ( المنجد ). ج ِ تنبل و تنبال و تنباله و تنبول. ( اقرب الموارد ). تنابیل. ( اقرب الموارد ). و رجوع به این کلمات شود.