تنبال

لغت نامه دهخدا

تنبال. [ تَم ْ ل َ ] ( ع ص ) کوتاه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( مهذب الاسماء ) ( از اقرب الموارد ). ج، تنابیل. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). قصیر. ( ناظم الاطباء ).