لغت نامه دهخدا
اقارون. [ اَ ] ( معرب، اِ ) لغتی است یونانی و بعضی گویند رومی است و آن دوایی است که بفارسی اگر و بعربی عودالوج خوانند و سطبر و گره دار و سفید باشد، قوت باه دهد. ( برهان ) ( آنندراج ). ریشه ایست معطر و محرک، آنرا بفارسی اگر و بعربی وُج گویند. ( ناظم الاطباء ).