عود الوج

عودالوج. [ دُل ْ وَج ج ] ( ع اِ مرکب ) همان وج است. ( از تحفه حکیم مؤمن ) ( از مخزن الادویة ). رجوع به وج شود.

همان وج است

💡 فروزان به مجمر یکی عود خشک فشانان به باد آن دگر گرد مشک

💡 گاهی به نوا زلف توام ساخته چون چنگ گاهی به جفا هجر توأم سوخته چون عود

💡 یارب این نغمه که پرداخت که ابریشم عود آتش انداخته در خرقهٔ پشمینهٔ ما

💡 همیشه تا نشود لعل عود و مرجان مشک همیشه تا نشود عود فحم و مشک ز کال

💡 بسان شعلهٔ‌آتش بر افروخت بران آتش دلش چون عود میسوخت

💡 چو شکر در آمیختندش به عود بر آمد ز سوز دل خلق دود