ابراهیم مجذوب

ابراهیم مجذوب. [ اِ م ِ م َ ] ( اِخ ) بین عرفا معروف است و او را بسیار ستایش میکنند. در قرن ششم هجری میزیسته و از شاگردان شهاب الدین سهروردی بوده. و مجذوبش از آن جهت میگفتند که با مقام علمی شوریده گونه ای می نموده است.

بین عرفا بسیار معروف و قابل ستایش است

[ویکی فقه] اِبْراهیم ِ مَجْذوب، از صوفیان قرن ۷ق /۱۳م بود.
و معاصر شیخ شهاب الدین سهروردی و نجیب الدین علی بن بزغش شیرازی بود.
بیوگرافی
وی در میان صوفیه شهرت داشته است و جنید شیرازی در شدّالازار در شرح احوال نجیب الدین علی بن بزغش از او یاد کرده و او را از «مجانین العقلاء» به شمار آورده است.
شخصیت اخلاقی
ابراهیم مردی مجذوب و شوریده حال بوده و جنید شیرازی
جنید شیرازی، معین الدین ابوالقاسم، شدّالازار،ج۱، ص ۳۳۵-۳۳۶، به کوشش محمد قزوینی و عباس اقبال، تهران، ۱۳۲۸ش.
...