اباحه ی محض

💡 در مباحث فقهی، اباحه ی محض به معنای آن است که انجام یک عمل هیچ‌گونه تکلیف شرعی نه واجب و نه حرام برای مکلف ندارد.

💡 وقتی حکم شرعی بر پایه اباحه ی محض استوار باشد، فرد می‌تواند بدون احساس گناه یا اجبار، هر زمان که بخواهد آن کار را انجام دهد.

💡 حقوقدانان برای تبیین مرزهای آزادی فردی، میان احکام تکلیفی و حالت اباحه ی محض در معاملات پیچیده حقوقی تمایز قائل می‌باشند و دقت می‌کنند.