[ویکی فقه] اباحه به شرط ضمان در صورت تلف، اباحه مضمون گفته می شود و از اباحه مضمون در باب تجارت سخن رفته است. اگر کسی مالی را برای دیگری اباحه کند به شرط آنکه مباح له در صورت تلف مال، ضامن مثل یا قیمت آن باشد، صحیح است، ولی اگر به این شرط مباح کند که مباح له مبلغ معینی را ضامن باشد، به نظر برخی باطل است.
۱. ↑ المکاسب و البیع ج۱، ص۲۱۷.
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص ۲۲۶.
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 قرطبى از ابن العربى نقل مى كند: آيه محل بحث مقتضى حظر يا اباحه يا توقف نيست؛زيرا مضمون آيه در معرض استدلال و تنبيه بر وحدانيت خداست (1586)؛ يعنى، ناظربه مسئله كلامى است و اصلا نظرى به بحث فقهى يااصول فقه ندارد. از پيشينيان مفسران امامى مانند شيخ طوسى (رحمه اللّه ) در تفسير آيهمحل بحث چيزى راجع به مسئله فقهى تعرّض نشده، ليكن بعد از آنان كاملا فقهى بودنآن مطرح شده است. از اين رو طبرسى (رحمه اللّه ) ضمن اشاره بهاصل مسئله، آيه را سند اصالة الاباحه قرار داده است (1587)؛ چنانكه صدرالمتاءلّهينبه آن عنايت كردهاست.(1588)
