گویزه

لغت نامه دهخدا

گویزه. [ گ ُ زَ / زِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان میرده بخش مرکزی شهرستان سقز. واقع در 42هزارگزی باختر سقز و5هزارگزی باختر کانی بند. کوهستانی و هوای آن سردسیرو سکنه آن 200 تن است. آب آن از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات و لبنیات و حبوب است و شغل اهالی زراعت و گله داری است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).

فرهنگ فارسی

دهی است از دهستان میرده بخش مرکزی شهرستان سقز. واقع در ۴۲ هزار گزی باختر سقز و ۵ هزار گزی باختر کانی بند. در محلی کوهستانی و هوای آن سردسیر است.

جمله سازی با گویزه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 او ظرف کوچک و زیبای گویزه را برای ریختن زعفران گران‌قیمت روی میز قرار داد تا مهمانان از تماشای آن لذت ببرند.

💡 در موزه‌های قدیمی، گاهی نمونه‌های بسیار نادری از گویزه‌های ظریف با نقش و نگارهای بسیار پیچیده و هنرمندانه یافت می‌شود.

💡 آن زن با دقت بسیار زیاد، تمام جواهرات کوچک خود را درون یک گویزه نقره‌ای که از اجدادش رسیده بود، نگهداری می‌کرد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران