گنده گوشی

لغت نامه دهخدا

گنده گوشی. [ گ َ دَ / دِ] ( حامص مرکب ) صفت گنده گوش. رجوع به گنده گوش شود.

فرهنگ فارسی

گنده گوش بودن.
صفت گنده گوش.