گنده گوش
لغت نامه دهخدا
گنده گوش. [گ َ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) کسی که گوش او بوی بد دهد.
فرهنگ فارسی
آنکه گوشش بوی بد دهد.
کسی که گوش او بوی بد دهد.
گنده گوش. [گ َ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) کسی که گوش او بوی بد دهد.
آنکه گوشش بوی بد دهد.
کسی که گوش او بوی بد دهد.