لغت نامه دهخدا
کون خیزه. [ زَ / زِ ] ( اِمص مرکب ) کشیدن خود را به زمین با نشستنگاه چنانکه کودکان پیش از به راه افتادن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). راه رفتن کودکان کمتر از یک سال به حال نشسته و کشیدن آنان خود را به این طرف و آن طرف در این حالت. ( فرهنگ لغات عامیانه جمالزاده ). و رجوع به کون خیزه کردن شود.
- کون خیزه رفتن ( راه رفتن )؛ ته کون را روی زمین مالیدن و جلو رفتن، چنانکه کودکان کنند. ( فرهنگ فارسی معین ).
