کاحص

کاحص. [ ح ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از کحوص. زننده بپای خود. || نشان محو شونده. ج، کواحص: اطلال ٌ کواحص؛ آثار خانه محو و ناپدید. ( منتهی الارب ).