چپچله

مترادف‌ها

کچل، لخت، بی‌مو

لغت نامه دهخدا

چپچله. [ چ َ چ َل َ / ل ِ ] ( اِ ) زمین پر آب و گل را گویند که پای مردم و حیوانات دیگر در آن بلغزد. ( برهان ) ( جهانگیری ) ( ناظم الاطباء ). خلاب. خلاس. رجوع به خلاب و خلاس شود. || کوهپاره نرمی را گویند که طفلان بر آن لغزند. ( برهان ). پشته بلند یا کوه پاره ای که کودکان بسرین بر آن نشسته از بالا به نشیب لغزند. ( آنندراج ) ( غیاث ) ( ناظم الاطباء ). لخشک. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). زحلوقه، بعربی. ( برهان ) ( نصاب الصبیان ). سرسره. رجوع به لخشک شود. || ریسمانی را نیز گفته اند که در ایام عید و نوروز و جشنها از جایی بیاویزند و زنان و دختران بر آن نشسته، در هوا آیند و روند. ( برهان ) ( آنندراج ). ریسمانی که جایی آویزند و کودکان و زنان در آن نشسته آیندوروند کنند. ( ناظم الاطباء ). چنبلول نیز گویند. ( ناظم الاطباء ). تاب. باد. ( در اصطلاح روستائیان فیض آباد بخش تربت حیدریه ). رجوع به باد، بادبر، بادفر و تاب شود.

فرهنگ عمید

۱. زمین لغزنده و مرطوب.
۲. جای لغزنده با شیب تند در کنار کوه یا تپه که بالای آن بنشیند و به پایین لیز بخورند، سرسره، چچله، لخشک.

جمله سازی با چپچله

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در داستان‌های قدیمی، گاهی از شخصیت‌هایی یاد می‌شود که پس از از دست دادن تمام دارایی‌های خود، در میان مردم به صورت بسیار فقیر و چپچله زندگی می‌کردند.

💡 آن کودک کوچک پس از بازی طولانی در ساحل دریا، با لباس‌های خیس و بدن چپچله به سمت خانه دوید تا از سرمای شدید شب در امان بماند.

💡 او در آن روز بسیار سخت و دشوار، تمام مایملک خود را در آتش از دست داد و در نهایت به صورت بسیار درمانده و چپچله باقی ماند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران