چنبر جهاندن
لغت نامه دهخدا
چنبر جهاندن. [ چَم ْ ب َ ج َ دَ ] ( مص مرکب )نیزه گردانیدن. || بعضی نوشته اند که مراد، گرداگرد حریف اسب دواندن است. ( آنندراج ) ( غیاث ).
چنبر جهاندن. [ چَم ْ ب َ ج َ دَ ] ( مص مرکب )نیزه گردانیدن. || بعضی نوشته اند که مراد، گرداگرد حریف اسب دواندن است. ( آنندراج ) ( غیاث ).