لغت نامه دهخدا
چال پشت. [ پ ُ] ( ص مرکب ) ستوری که شانه و کفلش برآمده و کمرش فرورفته باشد. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به چاک پشت شود.
چال پشت. [ پ ُ] ( ص مرکب ) ستوری که شانه و کفلش برآمده و کمرش فرورفته باشد. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به چاک پشت شود.
ستوری که شانه و کفلش بر آمده و کمرش فرو رفته باشد.