لغت نامه دهخدا
پلغپلغ. [ پ ُ ل ُ پ ُ ل ُ ] ( اِ صوت ) حکایت آواز جوشیدن مایعی زفت و غلیظ با تیرکها و جوشهای بزرگ.
- پلغپلغ زدن؛ جوشیدن با جوشهای بزرگ و بیشتر در مایعی زفت چون آش و مانند آن.
پلغ پلغ
فرهنگ عمید
صدای جوشیدن و غلغل زدن مایعی غلیظ مانند آش و آبگوشت در دیگ.
فرهنگ فارسی
( اسم ) آواز جوشیدن مایعات غلیظ.