لغت نامه دهخدا
وغوغ. [ وَغ ْوَ ] ( اِ صوت ) آواز بانگ وزغ. ( فرهنگ اسدی ). آواز وزغ یعنی غوک. ( انجمن آرا ) ( ناظم الاطباء ):
ای دهن بازکرده ابله وار
سخنان گفته همچو وغوغ جغز.نجیبی ( از لغت نامه اسدی ).|| آواز سگ. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
وغوغ
فرهنگ عمید
۱. صدای سگ.
۲. صدای قورباغه: ای دهن بازکرده ابله وار / سخنان گفته همچو وغوغ چغز (نجیبی: شاعران بی دیوان: ۶۳۱ ).
فرهنگ فارسی
آواز بانگ وزع بود آواز وزغ یعنی غوک
