نیزه بندکن
لغت نامه دهخدا
نیزه بندکن. [ ن َ / ن ِ زَ / زِ ب َ ک ُ ] ( نف مرکب ) کسی که با پرروئی از مردم چیز ستاند. تیغزن. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ معین
( ~. بَ کُ ) (ص فا. ) (عا. ) = نیزه بندکننده: کسی که با پررویی از مردم چیز ستاند، تیغ زن.
فرهنگ فارسی
( صفت ) کس که با پر رویی از مردم چیز ستاند: تیغ زن.
ویکی واژه
(عا.)
نیزه بندکننده: کسی که با پررویی از مردم چیز ستاند، تیغ زن.