معنی نوابت | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

نوابت. [ ن َ ب ِ ] ( ع ص، اِ ) رستنی ها و گیاهان. ( غیاث اللغات ). ج ِنابتة. رجوع به نابتة شود. || جوانان نوخاسته خوشخوی بسیاراحسان. ( منتهی الارب ). الاغمار من الاحداث. ( اقرب الموارد ).