لغت نامه دهخدا
ناوردکنان. [ وَ ک ُ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) در حال ناورد کردن:
مجنون بهمان ورق شمردن
ناوردکنان بجان سپردن.نظامی.
ناوردکنان. [ وَ ک ُ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) در حال ناورد کردن:
مجنون بهمان ورق شمردن
ناوردکنان بجان سپردن.نظامی.
در حال ناورد کردن.