لغت نامه دهخدا
ناقواره. [ ق َ رَ/ رِ ] ( ص مرکب ) پارچه ای که برای جامه کردن به اندازه نیست: این یک ذرع پارچه ناقواره است؛ هیچ قسم جامه با آن نتوان کرد به علت کمی آن. ( یادداشت مؤلف ). || در تداول، نامتناسب. ناجور. بی قواره.
ناقواره. [ ق َ رَ/ رِ ] ( ص مرکب ) پارچه ای که برای جامه کردن به اندازه نیست: این یک ذرع پارچه ناقواره است؛ هیچ قسم جامه با آن نتوان کرد به علت کمی آن. ( یادداشت مؤلف ). || در تداول، نامتناسب. ناجور. بی قواره.
( صفت ) ۱ - پارچه ای که برای جامه کردن باندازه نیست:[ این یک ذرع پارچه ناقواره است.] ۲ - نامتناسب ناجوربی قواره.