لغت نامه دهخدا
مهجن.[ م ُ ج ِ ] ( ع ص ) خداوند شتران گزیده. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || گشنی که باردار می کند ماده شتر جوان را. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اهجان شود.
مهجن.[ م ُ ج ِ ] ( ع ص ) خداوند شتران گزیده. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || گشنی که باردار می کند ماده شتر جوان را. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اهجان شود.