لغت نامه دهخدا
مهتل. [ م ُ ت َل ل ] ( ع ص ) برق و ابر درخشنده. || دندان آشکارکننده به خنده.( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). و رجوع به اهتلال شود.
مهتل. [ م ُ ت َل ل ] ( ع ص ) برق و ابر درخشنده. || دندان آشکارکننده به خنده.( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). و رجوع به اهتلال شود.