لغت نامه دهخدا
منتخط. [ م ُ ت َ خ ِ ] ( ع ص ) بینی افشاننده و آب بینی اندازنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آنکه بینی می افشاند. ( ناظم الاطباء ). || مشابه. مانند. ( از ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انتخاط شود.
