لغت نامه دهخدا
( ملصة ) ملصة. [ م َ ل ِ ص َ ] ( ع اِ ) ماهیی است سطبر درشت پوست. ( منتهی الارب ). لاک پشت دریایی.( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). اطوم. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به اطوم شود. || ( ص ) مؤنث مَلِص، یعنی لغزان. ( ناظم الاطباء ). سمکةملصة؛ ماهیی که از دست بلغزد. ( از اقرب الموارد ).
ملصة. [ م َ ل َص ْ ص َ / م ُ ل ِص ْ ص َ ] ( ع ص ) ارض ملصة؛ زمینی بسیاردزد. ( مهذب الاسماء ) ( از اقرب الموارد ). زمین دزدناک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
ملصة. [ م َ ل َص ْ ص َ ] ( ع اِ ) دزدان و آن اسم جمع است. ( از ذیل اقرب الموارد ).