ملاغ

لغت نامه دهخدا

ملاغ. [ م ُل ْ لا ] ( ع ص، اِ ) ج ِ مالغ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ج ِ مالغ، مرد تباه کار فاسد. ( آنندراج ). رجوع به مالغ شود.