لغت نامه دهخدا
مقتری. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) میزبانی کننده و نکویی نماینده با مهمان. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آنکه میهمان را می پذیرد و میزبانی می کند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اقتراء شود. || در پی بلاد رونده و طلب کننده به رفتن از شهری به شهری. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آنکه از شهری به شهری مسافرت می نماید.( ناظم الاطباء ). || آنکه قصد و اراده می کند. || آنکه کوشش می نماید. || آنکه پیروی می کند. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).