لغت نامه دهخدا
( مغداة ) مغداة. [ م َ ] ( ع اِ ) ما ترک من ابیه مغداة و لامراحة؛ یعنی نگذاشت از پدر خود مشابهتی. ( منتهی الارب ). مَغدی ̍. یقال فلان ما ترک من ابیه مراحة و لامغداة؛ یعنی فلان در همه چیز مشابه پدر خود است. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به مغدی شود.
