معتفص

لغت نامه دهخدا

معتفص. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) گیرنده حق خود از کسی. ( آنندراج ) ( ازمنتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آنکه به زور حق خودرا می گیرد. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اعتفاص شود.