لغت نامه دهخدا
( مسجومة ) مسجومة. [ م َ م َ ] ( ع ص ) تأنیث مسجوم. رجوع به مسجوم و سجم و سجوم شود. || أرض مسجومة؛ زمین باران رسیده. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
( مسجومة ) مسجومة. [ م َ م َ ] ( ع ص ) تأنیث مسجوم. رجوع به مسجوم و سجم و سجوم شود. || أرض مسجومة؛ زمین باران رسیده. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).