مستولغ
لغت نامه دهخدا
مستولغ. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) مرد که از نکوهش باک ندارد. ( از منتهی الارب ). آنکه به مذمت و عار و ننگ اهمیت ندهد. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیلاغ شود.
مستولغ. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) مرد که از نکوهش باک ندارد. ( از منتهی الارب ). آنکه به مذمت و عار و ننگ اهمیت ندهد. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیلاغ شود.