مستقتل

مقتول، کشته‌شده

زنده، سالم

مستقتل. [ م ُ ت َت ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استقتال. باک ندارنده موت جهت دلاوری. ( از منتهی الارب ). مستمیت و فداکار و از جان گذشته. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استقتال شود.