لغت نامه دهخدا
مستوضع. [ م ُ ت َ ض ِ ] ( ع ص ) کم کردن خواهنده از چیزی. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیضاع شود.
مستوضع. [ م ُ ت َ ض ِ ] ( ع ص ) کم کردن خواهنده از چیزی. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیضاع شود.