لغت نامه دهخدا
مستوبل. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص ) ناگوار شمرنده جای را. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || گوسفند گشن خواه. ( از منتهی الارب ). و رجوع به استیبال شود.
مستوبل. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص ) ناگوار شمرنده جای را. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || گوسفند گشن خواه. ( از منتهی الارب ). و رجوع به استیبال شود.