لغت نامه دهخدا
مستنشاء. [ م ُ ت َ ش َءْ ] ( ع ص، اِ ) علم و سنگ توده راه بلند و تیز. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مَنشاء. و رجوع به منشاء و استنشاء شود.
مستنشاء. [ م ُ ت َ ش َءْ ] ( ع ص، اِ ) علم و سنگ توده راه بلند و تیز. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مَنشاء. و رجوع به منشاء و استنشاء شود.