مستلبث

لغت نامه دهخدا

مستلبث. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استلباث. بطی و درنگ کار شمرنده کسی را. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به استلباث شود.