لغت نامه دهخدا
مستفظع. [ م ُ ت َ ظِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استفظاع. فظیع و سخت یابنده کاری را. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استفظاع شود.
مستفظع. [ م ُ ت َ ظِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استفظاع. فظیع و سخت یابنده کاری را. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استفظاع شود.