لغت نامه دهخدا
مستضری. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استضراء. به فریب شکارکننده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استضراء شود.
مستضری. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استضراء. به فریب شکارکننده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استضراء شود.