لغت نامه دهخدا
مستحفر. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استحفار. جوی سزاوار کندن. ( ناظم الاطباء ). جویی که وقت حفر آن فرارسیده باشد. ( اقرب الموارد ). رجوع به استحفار شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟