لغت نامه دهخدا
مستجدی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجداء. خواهنده عطا. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). عطاخواهنده از کسی. ( آنندراج ). رجوع به استجداء شود.
مستجدی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجداء. خواهنده عطا. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). عطاخواهنده از کسی. ( آنندراج ). رجوع به استجداء شود.