مستتب

لغت نامه دهخدا

مستتب. [ م ُ ت َ ت ِب ب ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استتباب. آنکه کامل و راست شود کار او. ( آنندراج ). کار راست و کامل. ( ناظم الاطباء ). رجوع به استتباب شود.