مسبحین

مسبحین. [ م ُ س َب ْ ب ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ مسبح ( در حالت نصبی و جری ). ستایش کنندگان. تسبیح گویان. رجوع به مسبح و مسبحون شود: فلولا انه کان من المسبحین. ( قرآن 143/37 ).

( اسم ) جمع مسبح در حالت نصبی و جری ( در فارسی مراعات این قاعده نکنند ).