لغت نامه دهخدا
مرانیه. [ م ُ / م َ ی َ / ی ِ ] ( اِ ) اسم فارسی هوم المجوس است. ( تحفه حکیم مؤمن ). به لغت اهل مغرب درختی است ماننددرخت یاسمین و آن را عربان هوم المجوس گویند، چه مجوس در وقت زمزمه یعنی وقتی که ستایش و عبادت کنند و چیزی خورند شاخی از آن در دست گیرند. سنگ مثانه را بریزاند و بول را براند. ( برهان قاطع ). هوم المجوس. ( نزهةالقلوب ) ( قاموس ) ( از منتهی الارب ) ( ابن بیطار ). این لغت در نسخی از تحفه حکیم مؤمن «مراتیا» و «مراهه » و در تذکره انطاکی «مرائیه » و «مزاتیه » و در دزی «مرانیه » آمده و همه ظاهراً مصحف «پراهه = پراهوم » است. ( پورداود، یشتها. از حاشیه برهان قاطع چ معین ).
