لغت نامه دهخدا
محموز. [ م َ ] ( ع ص ) مرد سخت سرهای انگشتان. رجل محموزالبنان. ( منتهی الارب ). مرد سخت پنجه و توانا. || تیز و تند. || شراب تیز و ترش. ( ناظم الاطباء ). شرابی که زبان را گزد. ( آنندراج ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟