لغت نامه دهخدا
متغاطس. [ م ُ ت َ طِ ] ( ع ص ) غفلت ورزنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). غافل و بی فکر و بی خیال. ( ناظم الاطباء ). || مشغول به غوطه وری همدیگر. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تغاطس شود.
