متشاول
متضادها
فروتن، آرام
لغت نامه دهخدا
متشاول. [ م ُ ت َ وِ ] ( ع ص ) حمله کننده به نیزه و جز آن بسوی یکدیگر. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مر یکدیگر رانیزه زننده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تشاول شود.
جمله سازی با متشاول
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او با رفتاری بسیار متشاول و بیپروا در تصمیمگیریهای مالی خود عمل کرد که باعث شد در نهایت تمام داراییهای خانوادهاش را در بازارهای پرریسک از دست بدهد.
💡 مدیریت متشاول و بدون برنامهریزی دقیق در پروژههای بزرگ صنعتی، همواره منجر به بروز حوادث ناگوار و خسارات جبرانناپذیر برای کارگران و سرمایهگذاران آن شرکت شده است.
💡 برخورد متشاولانه او با همکاران قدیمی در جلسات رسمی، باعث ایجاد شکاف عمیقی در روابط کاری تیم شد و اعتماد همه را نسبت به رهبری او از بین برد.