متأثم
مترادفها
گناهکار، خاطی، خطاکار
متضادها
بیگناه، پارسا، پرهیزکار، صالح
لغت نامه دهخدا
متأثم. [ م ُ ت َ ءَث ْ ث ِ ] ( ع ص ) توبه کننده از گناه. ( آنندراج ). نادم و پشیمان و توبه کننده از گناه. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تأثم شود.
جمله سازی با متأثم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون قدیمی حقوقی، فردی که مرتکب خطایی در حق جامعه شده باشد، به عنوان شخص متأثم شناخته میشد و باید مسئولیت اعمال خود را بپذیرد.
💡 دادگاه پس از بررسی دقیق تمامی مدارک و شواهد موجود، حکم صادر کرد که متهم در این پرونده جنایی، فردی کاملاً متأثم و مسئول حادثه است.
💡 اخلاقگرایان معتقدند که هر انسانی در زندگی خود ممکن است به اشتباه دچار خطا شود و در نهایت به عنوان یک موجود متأثم، نیاز به جبران دارد.