دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] «محمد هادی بن محمد صالح مازندرانی»، مؤلّف و خوش نویس اواخر دروه صفوی است که به«آقا هادی» و«هادی مترجم» نیز شهرت داشته و در زمره علما و زهّاد بوده است.
وی، فرزند مرحوم ملا صالح مازندرانی است. پدر و مادر او، هر دو از دانشمندان شیعه بوده اند. پدرش، شارح«اصول و روضه کافی» و مؤلف آثار ارزش مند دیگری است و مادرش، مرحومه آمنه بیگم، دختر شیخ محمد تقی مجلسی و خواهر علامه محمد باقر مجلسی است.
داستانی زیبا و شنیدنی از شب ازدواج پدر و مادر ایشان نقل شده که نشان دهنده تبحر علمی والدین دانشمند ایشان است:
ملا صالح مازندرانی، از خانواده ای بسیار فقیر بوده و از مازندران به اصفهان رفته است. وقتی استادش، مرحوم شیخ محمد تقی مجلسی، پیش رفت درسی او را می بیند، شخصاً برای ازدواج او اقدام نموده، دختر عالمه و مجتهده اش را به عقد او درمی آورد. زمانی که ملا صالح به حجله عروسی می رود، به گوشه ای رفته و به مطالعه می پردازد و حل مسئله ای ساعت ها وقت وی را می گیرد و این مطالعه تا صبح به طول می انجامد، به ناچار مطالعه را رها کرده، برای تدریس می رود. همسر وی، آمنه بیگم، سراغ نوشته های او می رود و پاسخ مسئله را مشروحاً می نویسد. وقتی که ملا صالح به خانه برمی گردد، متوجه می شود که مسئله حل شده است و به شکران اینکه چنین همسر دانشمندی روزی او شده است، تا سه شب به عبادت می پردازد. خداوند به این دو بزرگوار، شش فرزند پسر و یک فرزند دختر داده است. پسران وی همه اهل علم و قلم بوده اند.
مرحوم محمد هادی مازندرانی فقیهی وارسته بوده است. در شرح حال وی تعبیرهایی مانند فقیه الزمان و مجتهد الزمان آمده است؛ «شرح فروع کافی» وی، بهترین دلیل این مدعاست. او در رشته های دیگر علوم، مانند ادبیات، معانی، بیان، تفسیر و اصول نیز تبحر داشته و آثاری از وی در این زمینه ها به جا مانده که در مقدمه«شرح کافی» معرفی شده اند.
